बलिउड बजारमा यतिबेला अमिताभ बच्चन परिवार भित्रको झगडाले आगो बालिरहेको छ । जया बच्चन र ऐश्वर्या राय बच्चनको सम्बन्धका कारण यतिबेला यो परिवारमा फाटो आएको भारतीय संचारमाध्यहरुले जनाएका छन् ।

सासु जया बच्चनसँग सार्वजनिक कार्यक्रममा पनि बुहारी ऐश्वर्या राय बच्चन बोल्दिनन् । हालै मात्र मुम्बईमा आयोजना भएको एक पार्टीमा जया र ऐश्वर्याबिच बोलचाल नभएको बताइएको छ । पार्टीमा एकसाथ प्रवेश गरेतापनि जया र ऐश्वर्याले पार्टीमा एक अर्कालाई बहिष्कार गरेका थिए ।
जयासँग सम्बन्ध बिगि्रएपछि ऐश्वर्या पति अभिषेक यतिबेला तनावमा छन् । उनी छोरी आराध्या र ऐश्वर्याको साथमा नयाँ बंगालामा सर्नेे तयारीमा लागेको भारतीय संचारमाध्यहरुले दाबी गरेका छन् ।

उसो त रंगिन बजारमा लोक गायिका निशा सुनार र नृत्य निर्देशक शंकर बीसीको बिहेको चर्चा चलेको लामै समय भैसकेको छ । तर पनि यो कुरालाई दुबैले अस्विकार गर्दै आएका थिए । तर शंकरको बच्चा पेटमा बोकेर अमेरिका उडेपछि मात्र निशाले यो कुरालाई फेसबुक मार्फत सार्वजनिक गरेकी छिन् । निशाले शंकरसँग बिहे गर्दाका तस्बिरहरु सार्वजनिक गर्दै हल्लालाई वास्तविकतामा पुष्टी गर्ने काम गरेकी छिन् ।
शंकरले निशासँग दोश्रो बिहे गरेका हुन् । उनीहरु लामो समयदेखि सँगै बस्दै आएका थिए । तर पनि एकअर्काको सम्बन्धलाई भने मिडियाबाट लुकाउँदै आएका थिए । शंकरको घर मनकामना ५, खजुरा, बाँके हो ।  उनले केही बर्ष अघि नेपालगञ्जको वाटरपार्कमा घर किनेका छन् । जहाँ उनको श्रीमती र २ छोरा रहँदै आएका छन् । २ छोरालाई शंकरले राम्रो विद्यालयमा पढाउदै आएका छन् । उनको आमा बुबा भने खजुरामा नै बस्छन् ।
निशासँग  उनको प्रेम चलेको लामो समय भइसकेको  जानकारहरु बताउँछन् । 

तर पहिलो श्रीमतीलाई उनले कसरी राख्छन्, यसबारेमा मुख खोलेका छैनन् ।sankar-nisha-lai-sindur-halयसै वर्षको तीज कार्यक्रममा निशाले पेटमा बच्चा लिएर निकै अप्ठ्यारोसँग गीत गाएकी थिइन् । बढ्दो पेटले मानिसमा आशंका उत्पन्न गर्ने सोचाइले निशा अमेरिका उडेको अनुमान छ । निशालार्इ नजिकबाट चिन्नेहरूका अनुसार उनको पनि शंकरसँगको यो तेश्रो बिहे हो । तर उनको दुबै घरसित सम्बन्ध बिग्रिएको बताइएको छ ।

५ फागुन, काठमाडौं । काठमाडौं प्रहरीले थालेको गुन्डाविरुद्धको अभियानमा ५० भन्दा धेरै पक्राउ परेका छन् ।
व्यवसायीलाई धम्क्याएर असुली गर्दै आएका चलेका गुन्डाका नाइकेदेखि टोले गुन्डासम्म प्रहरी खोरमा परेका छन् ।

महानगरीय प्रहरी परिसर काठमाडौं तथा मातहतका प्रहरी वृत्तले दुई सातायता गुन्डागर्दीविरुद्ध अपरेसन थालेका हुन् । सबैजसो वृत्तको हिरासतम अहिले गुन्डागर्दीमा संलग्नहरु थुनामा छन् । काठमाडौं प्रहरी प्रमुख एसएसपी रमेश खरेलले गुन्डागर्दीविरुद्धको कारबाहीलाई पहिलो प्राथमिकतामा राखेर अभियान सुरु गरेपछि वृत्तका प्रमुखहरु स्थानीय गुन्डाहरुको सूची खल्चीमा राखेर खोजीमा लागेका छन् ।
काठमाडौं परिसरले बलराम सापकोटा बलेलगायत चारजनालाई पक्राउ गरिसकेको छ । महाराजगञ्ज क्षेत्रमा गुन्डागर्दीमा सक्रिय दीपक तालु पनि पक्राउ परिसकेका छन् ।
महानगरिय प्रहरी वृत्त स्वयम्भुले हाउजिङ तथा जग्गा व्यवसायीलाई धम्क्याएर पैसा असुलेको आरोपमा कान्छा लामालाई शनिबार पक्राउ गरेको छ । काभ्रे बन्थली घर भएका उनले बालाजुका व्यवसायीलाई धम्क्याउँदै आएका थिए ।
पहिला दीपक मनाङ्गे र गणेश लामाको निकट भएर गुन्डागर्दीमा लागेका कान्छा लामा ठमेलमा रहेको बियर बारका सेयरधनी पनि हुन् । उनलाई छुटाउन कांग्रेसदेखि मधेसी जनअधिकार फोरम नेपालका सभासद्हरु स्वयम्भु वृत्त पुगेका थिए ।
महानगरीय प्रहरी वृत्त सिंहदरबारले पनि ११ जनालाई पक्राउ गरेको छ । थापाथली, बानेश्वर क्षेत्रका व्यवसायीलाई धम्क्याउँदै आएका रिंकी भनिने रिंकज लिम्बु तथा पुरानो बसपार्क क्षेत्रमा गुन्डागर्दी गर्दै आएका लक्षु भनिने सुरज न्यौपानेलागतय पक्राउ परेका छन् । त्यस्तै बानेशवर क्षेत्रमा गुन्डागर्दी गर्दै आएका ११ जनालाई पनि पक्राउ गरी कारबाही थालिएको बानेश्वर वृत्तका डिएसपी रेवती ढकालले बताए ।
 छुटाउन नेताको दौडधुप
गुन्डागर्दीको आरोपमा पक्राउ परेकाहरुलाई छुटाउन उच्चस्तरको राजनीतिक दबाब आएको प्रहरीले जनाएको छ । स्वयम्भूले पक्राउ परेका कान्छा लामालाई छुटाउन कांग्रेस र एमालेका सभासद आइतबार प्रहरी कार्यालयमै पुगेका थिए ।
बलराम सापकोटालाई छुटाउन कांग्रेसका नेतामात्र होइन प्रधानमन्त्री प्रधानमन्त्री सुशील कोइरालाका पिए लक्ष्मण ढकाललगायत लबिङमा छन् । राजनीतिक संरक्षणमा गुन्डागर्दी हुँदै आएकाले छुटाउन पनि राजनीतिक दबाब परेको हो । तर, एसएसपी खरेलले जोसुकैले फोन गरे पनि नछाड्न निर्देशन दिएको नयाँ पत्रिकामा खबर छ । राजनीतिक दबाब नमान्ने स्वभावका खरेलले आफूलाई कसैले दबाब नदिएको बताउने गरेका छन् ।

काठमाडौं-पोखराबाट जुम्ला उड्ने क्रममा आइतबार दिउँसोदेखि बेपत्ता नेपाल वायुसेवा निगमको टि्वनअटर जहाज नेपालको प्रजातान्त्रिक आन्दोलन इतिहासमा 'अपहरण काण्ड'सँग जोडिएको छ।

-कलसाइन '९एन–एबिबी' भएको यो त्यही जहाज हो, जुन ४० वर्षअघि पञ्चायती व्यवस्थाविरुद्धको सशस्त्र आन्दोलन क्रममा नेपाली कांग्रेसले अपहरण गरेको थियो।

राजा महेन्द्रले 'कू' गरेको १३ वर्षपछि नेपाली कांग्रेसले सशस्त्र आन्दोलन चर्काएका बेला २०३० जेठ २८ गते जहाज अपहरण गरिएको थियो। त्यतिबेला क्याप्टेन आरके मानन्धर र कोे–पाइलट श्रीदेव वैद्यले यो जहाज उडाएका थिए। काठमाडौंबाट विराटनगर उडेको जहाजलाई कांग्रेस कार्यकर्ताहरू दुर्गा सुवेदी, नगेन्द्र ढुंगेल र वसन्त भट्टराईले अपहरण गरी भारतको पूर्णिया जिल्लास्थित फारबिसगन्ज पुर्‍याएका थिए। उनीहरूले पञ्चायतविरोधी सशस्त्र आन्दोलन निम्ति आर्थिक स्रोत जुटाउन जहाज अपहरण गरेका थिए। जहाजमा नेपाल राष्ट्र बैंकको ३० लाख भारतीय रुपैयाँ थियो।

'राष्ट्र बैंकको ३० लाख भारु थियो। काठमाडौं जानुपर्ने जहाज उडेको एकैछिनमा चालकदललाई नियन्त्रणमा लिएर हामीले फारबिसगन्ज पुर्‍यायौं,' त्यसबेलाको घटना सम्भि्कँदै सुवेदीले आइतबार नागरिकसँग भने।

कांग्रेसका वर्तमान सभापति तथा प्रधानमन्त्री सुशील कोइराला पनि उक्त अपहरणमा संलग्न थिए। उनी फारबिसगन्जको गौचरणमा जहाज अवतरण सजिलो बनाउन सिमलको रुखमा रातो झन्डा फहराउँदै बसेको सुवेदी सम्झन्छन्। ऐतिहासिक महŒवको त्यही जहाज अहिले १८ जना यात्रुसहित बेपत्ता छ।

सुवेदीका अनुसार आन्दोलनका लागि पैसा जोहो गर्न कांग्रेसले जहाज अपहरण गरेको थियो। फारबिसगन्ज अवतरण गरेपछि ३० लाख भारु कब्जा गरी जहाजलाई नेपालतिरै फर्काइएको उनले बताए।

४३ वर्ष पुरानो जहाज

निगमको यो जहाज ४३ वर्ष पुरानो हो। क्यानडाको डा हेभिल्यान्ड कम्पनीले २०२८ वैशाख ८ मा निर्माण गरेको यो जहाज त्यसको दुई महिनापछि असार ३ मा निगमको स्वामित्वमा आएको थियो। त्यसयता निरन्तर उडिरहेको थियो।

यो जहाज यसअघि २०४९ असार २१ मा जुम्लामै सामान्य दुर्घटनामा परेको थियो। त्यसबेला तीनजना सवार भए पनि कसैलाई केही भएको थिएन। मर्मतपछि पुनः सञ्चालनमा आयो।

निगमले योसहित चार दशकभन्दा पुराना दुइटा टि्वनअटर जहाजबाट करिब साढे दुई दर्जन आन्तरिक गन्तव्यमा उडान गरिरहेको छ। अहिले सम्पर्कविहीन जहाजबाहेक अब निगमसँग ९एन–एबिओ कलसाइन भएको एउटा टि्वअटरमात्र बाँकी छ।

निगमले चार हजार घन्टा उडाएपछि टि्वनअटरका इन्जिन पूर्ण मर्मत (ओभरहल) गर्दै आएको छ। दुई दशक अघिसम्म आन्तरिक उडान गर्न निगमसँग करिब एक दर्जन जहाज थिए। कुनै दुर्घटनामा परेर, कुनै ग्राउन्डेड भएरलगायत कारण साना जहाज संख्या घट्दै अहिले निगम एउटामात्र टि्वनअटर जहाजमा खुम्चिन पुगेको छ।

पछिल्लोपटक गत जेठ ३ मा दुईमध्ये एउटा टि्वनअटर जोमसोममा दुर्घटना भएपछि एउटा बाँकी भएको थियो। त्यसपछि अमेरिकी कम्पनी नर्थवेस्ट र भारतीय कम्पनी बर्मन एभिएसनसँग ओभरहल गरिएका इन्जिन साटेर ल्याएपछि दुई जहाज बनाएको थियो। त्यसैमध्ये नर्थवेस्टसँग साटेर ल्याएको इन्जिन सम्पर्कविहीन जहाजमा छ।

फ्रि कल तथा म्यासेजिङ एप ‘भाइवर’लाई जापानी कम्पनी ‘राकुतेन’ले झण्डै ९० करोड अमेरिकी डलरमा खरिद गरेको छ ।
राकुतेन जापानको नम्बर एक इन्टरनेट कम्पनी तथा इकमर्स क्षेत्रको बादशाह मानिन्छ ।
इजरायली उद्यमी तालमोन मर्कोले साइप्रसबाट चलाइरहेको भाइबरलाई ९ सय मिलियन अमेरिकी डलरमा किनेको राकुतेनले शनिवार घोषणा गरेको छ ।
राकुतेनका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत हिरोशी मिकितानीले भने–‘राकुतेन परिवारमा भाइवरलाई स्वागत गर्न पाउँदा एकदमै खुसी छु, आगामी दिनमा गेमलगायतका क्षेत्रमा भाइवरको निकै सम्भावना छ ।’
भाइबरको बिश्वब्यापी लोकप्रियता र फ्रि म्यासेजिङ एप्सप्रति प्रयोगकर्ताको रुचीका कारण राकुतेन ठूलो रकममा खरिद गर्न अग्रसर भएको हो ।
भाइवरका अहिले बिश्वभर करिव ३० करोड प्रयोगकर्ता छन् । राकुतेनका अहिले करिव साढे २२ करोड प्रयोगकर्ता छन् । दुवैका प्रयोगकर्ता एकैठाउँमा मिसाउँदा यो सवैभन्दा ठूलो म्यासेजिङ एपका रुपमा दरिन्छ ।
यो खरिद प्रकरणले सवैभन्दा ठूलो चुनौती दिएको जापानकै अर्को डाइरेक्ट म्यासेजिङ एप ‘लाइन’लाई । लाइन र भाइवरको सर्भिस लगभग उस्तै छ । लाइनले गत नोभेम्बरमै ३० करोड प्रयोगकर्ता पुगेको घोषणा गरिसकेको थियो भने हालैमात्र भारतमा आफ्ना सेवा विस्तार गरिरहेको छ ।
उता, भाइवरले पनि पछिल्लोपटक मोबाइल तथा फिक्स लाइनमा पनि फोन गर्न सकिने सेवा सुरुवात गरेको छ । भाइवरले टेलिकम्युनिकेसन सर्भिसलाई नै चुनौती दिन लागिरहेको टिप्पणी भइरहेका बेला आक्रामक बजार विस्तारको योजनासहित जापानी कम्पनीले भाइवर किनेको छ ।
राकुतेनको आक्रामक खरिद
बिश्वकै नम्बर एक इन्टरनेट कम्पनी बन्ने लक्ष्यका साथ राकुतेनले पछिल्लो समयमा अन्य कम्पनी खरिद प्रकृयालाई तिब्रता दिएको छ ।
पछिल्लो समयमा मात्रै राकुतेनले इ– रिडिङ प्लेटफर्म ‘कोबो’लाई झण्डै ३० करोड अमेरिकी डलरमा, स्पेनिस भिडियो स्ट्रिमिङ कम्पनी ‘युकाई’, तथा अर्को भिडियो स्ट्रिमिङ सर्भिस ‘भिकी’लाई २० करोड अमेरिकी डलरमा खरिद गरेको छ ।
राकुतेन पिनस्ट्रेटको पनि मुख्य लगानीकर्ता हो भने नयाँ स्टार्टअपमा लगानी गर्ने कोष पनि संचालन गरिरहेको छ ।

Ex-crown prince Paras Shah is returning to Nepal after three and half years from Thailand. His close-mates

said that he wants to stay in Nepal from now onwards and involve himself in social work. He wants to regain the lost reputation due to his negative activities in the past. He had informed his family about his return and is waiting for his passport to be returned from the Thailand police. The passport would be returned to Paras Shah in presence of any of his guardian. His family in Nepal is also interested in Paras Shah’s return and is making necessary arrangements for his good return. His father Gaynendra had contacted Thailand police for the formalities that had to be fulfilled for the return of Paras Shah.

Ex-xrown prince paras shah returning to nepal from thailand

He had spent almost ten months in rehabilitation center at Thailand after recommended by the Thai doctors. He was admitted to Thai hospital after overdose of drug and admitted to ICU for several weeks. He is currently staying in Bangkok and also spends some time in Fucket too.

Relation between Paras Shah and his Thai girlfriend Kannika Chaisan

Paras Shah and his Thailand citizen girlfriend Kannika Chaisan
Paras Shah and his so called girlfriend Kannika Chaisan
The image broadcasted by National Television AV News mentioning Paras Shah and his Thai Girlfriend Kannika Chaisan.

It is said that relation between that Paras Shah and Kannika Chaisan is very close during Paras Shah’s stay at Thailand. Kannika Chaisan, a Thai women had had helped Paras Shah in every ups and downs that he had faced in Thailand. Kannika Chaisan had remained his guardian in Thailand even at the time when Paras Shah was at rehabilitation center for ten months. Sources had said that Paras Shah is willing to bring Kannika Chaisan to Nepal while returning to Nepal. His family in Nepal has denied Paras Shah returning with Kannika Chaisan and had suggested better to stay in Thailand than bringing Kannika Chaisan to Nepal with him. Paras Shah close relatives said that he didn’t want to leave Kannika Chaisan because she had remained with Paras Shah and helped him in every trouble he had faced in Thailand. Kannika Chaisan was with Paras Shah even when Thai doctors were preparing to declare death of Paras Shah and his own family members at Nepal had ignored him.

Paras Shah’s return to Nepal after a long time had made his family and relatives exited. Hope Paras Shah would have a very nice stay in Nepal coping with the change.

४ फागुन, काठमाडौं । काठमाडौंबाट पोखरा हुँदै जुम्लाका लागि उडेको नेपाल वायुसेवा निगमको ९ एन एबीबी टि्वनअटर जहाज अर्घाखाँचीको खिदिम जंगलमा दुर्घटना भएको पुष्टि भएको छ । विमानमा रहेका १८ जनाको अवस्था अज्ञात छ ।

त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थल टावर स्रोतले दिएको जानकारी अनुसार विमान आगलागी भएको अवस्थामा भेटिएको छ । उद्दारका लागि टोली जाँदैछ ।
सशस्त्र प्रहरी स्रोतले पनि पाल्पा, अर्घाखाची र गुल्मीको सीमामा पर्ने खिदिमको जंगलमा आगो लागेको देखिएको र विन्ध्यवासिनी गण चन्द्रौटा कपिलबस्तुबाट टोली खटिएको बताएको छ ।
सशस्त्र प्रहरी स्रोतका अनुसार पाल्पा, अर्घाखाँची र गुल्मीको सीमामा पर्ने खिदिमको जंगलमा आगो लागेको देखिएको छ र विन्ध्यवासिनी गण चन्द्रौटा कपिलबस्तुबाट टोली खटिएको छ ।
विमानमा चालक दलका ३ सदस्य र १५ जना यात्रु थिए । १५ यात्रु मध्ये एक बच्चा रहेका छन् । पोखरामा रिफ्युलिङ गरेर १२:४० मा उडेको विमानले अन्तिम पटक पोखरा टावरसँग १ बजेर ६ मिनेटमा सम्पर्क गरेको थियो । काठमाडौंसँग ६ मिनेट र भैरहवा टावरसँग २ बजेर १३ मिनेटमा सम्पर्क भएपनि कुराकानी हुन पाएको थिएन ।
विमान जुम्लामा पौन २ बजे नै अवतरण भइसक्नु पर्ने थियो । तर, अहिलेसम्म सम्पर्कमा आएको छैन । विमानको खोजी भइरहेको पोखरा विमानस्थलका एयर ट्राफिक प्रमुख प्रतावबाबु तिवारीले जानकारी दिएका छन् ।
खोजीका लागि नेपाली सेनाको हेलिकोप्टर उडेको छ भने नेपालगञ्जबाट आउँदै गरेको फिस्टेल एयरको विमानलाई पनि हेर्न भनिएको छ । अर्धाखाँची र पाल्पालाई केन्द्र बनाएर खोजी भइरहेको छ ।

*****को-को चढेका थिए हराएको विमानमा ?

 अर्घाखाँचीको खिदिम जंगलमा दुर्घटना भएको विमानका लागि १० जनाले कर्णाली ट्राभलबाट टिकट काटेको खुलेको छ ।ट्राभलले जनाए अनुसार टिकट काट्ने कांग्रेस जुम्लाका सभापति मानव सेजुवाल, पत्रकार गौरी कठायत, टेकबहादुर महतरा, नन्दा महतरा, डी महतरा, वर्षा हमाल न्यौपाने, उमा तामाङ, डा. विकल्प पोखरेल, डीपी उपाध्याय र डेनमार्कका नागरिक थिए  ।
यस्तै विमानमा राजेन्द्रप्रसाद देवकोटा, हुम्लाका हुलाक प्रमुख उमा श्रेष्ठ, कृष्णनाथ योगी पनि रहेको खुलेको छ । थप दुर्इ यात्रुको परिचय खुलेको छैन ।
विमानको पाइलट शंकर श्रेष्ठ, को-पाइलट रवीन्द्र बन्जारा र एयर होस्टेज मुना महर्जन थिए । विमानमा रहेका यात्रुहरूको अवस्था अज्ञात छ ।

केही दिन अघि अनलाइनखबरले श्रोतको हवाला दिदै नायिका नम्रता श्रेष्ठ र व्यवसायी प्रेम घले बिचको प्रेम
सम्बन्धमा फाटो आएको खुलासा गरेको थियो ।
चलचित्र ‘मेरो लभस्टोरी’को प्रिमियरमा पहिलो पटकसँगै देखिएका प्रेम र नम्रता एक अर्कालाई निक्कै माया गर्थे । संचारकर्मी तथा कलाकार रेमनदास श्रेष्ठसँगको प्रेम सम्बन्धलाई विश्राम लगाउँदै नम्रताले प्रेमसँग मन साटेकी थिइन् । फेसबुकमा पनि उनले प्रेमसँग अंकमाल गरेको तस्बिर सार्वजनिक गर्दै दुइजनाको मायालाई सबैमाझ दर्शाएकी थिइन् ।
तर यो जोडी २ बर्षमै टाढा भएको छ । नम्रता र प्रेमको सम्बन्ध तिहारदेखि राम्रो थिएन । प्रेमले आफू निकटका साथीहरुलाई नम्रतासँग सल्लाहा गरेरै टाढा भएको बताउँदै आएका छन् । नम्रताले प्रेम दिवस नयाँ चलचित्र ‘जीन्दावाद’को सेटमा मनाउँदै छिन् ।

बलिउडका दुई सुन्दर नायिकासँग पर्दामा रोमान्स गरिसकेका हिरो सिद्धार्थ मलहोत्रालाई दीपिका पादुकोणसँग
काम गर्ने मन छ । आलिया भट्ट र परिणिती चोपडा जस्ता सुन्दर नायिकासँग रोमान्स गरेर पनि उनको चित्त वुझेको छैन ।
यसैले त उनी नायिका दीपिका पादुकोणसँग पर्दामा रोमान्स गर्ने सपना पाल्दै छन् । पर्दामा उनी दीपिकासँग चुम्बन गर्न चाहन्छन् । भारतीय संचारमाध्यमसँग कुरा गर्दै सिद्धार्थले दीपिका पादुकोण आफूलाई सबैभन्दा बढी मनपर्ने खुलाएका हुन् ।
दीपिकासँग रोमान्टिक दृश्य दिदै उनलाई चुम्बन गरेको पल निक्कै रोमाञ्चक हुने उनको तर्क छ ।

अघिल्लो सरकारकै पालामा पक्राउ परेका डनलाई छुटाउन नयाँ प्रधानमन्त्रीको कार्यालयबाट फोन जान थालेको खबर आजको नयाँ पत्रिकामा खबर छापिएको छ।
काठमाडौ प्रहरीले थालेको गुन्डा अपरेसन का क्रममा पक्राउ परेका बलराम सापकोटा बले र तेजेन्द्र गुरुङलगायतलाई छुटाउन प्रधानमन्त्रीकै पिएले प्रहरीलाई फोन गरेका छन्। स्रोतका अनुसार प्रधानमन्त्री सुशील कोइरालाका पिए लक्ष्मण ढकालले बलेलाई छुटाउन प्रहरी नेतृत्वलाई दबाब दिएका छन्।
प्रहरी नेतृत्वले काठमाडौ प्रहरी प्रमुख रमेश खरेललाई बले छुटाउन प्रधानमन्त्री कार्यालयबाटै फोन आएको जानकारी गराएको छ। तर, खरेलले त्यस्ता दबाब नसुन्ने बताएका छन्।

अज्ञात व्यक्तिले गोली चलाएर वीरेन्द्रको वंशनाश गरेको दाबी गरेका छन् । १९ जेठ २०५८ मा नारायणहिटीको
त्रिभुवन सदन (घटनास्थल) मा ड्युटीमा रहेका तत्कालीन सैनिक हवल्दार लालबहादुर लम्तेरी मगरका अनुसार हत्याराले पहिलो गोली नै दीपेन्द्रलाई हानेको थियो ।

दरबार हत्याकान्डको तीन महिनापछि हत्याको अभियोगमा मुद्दा चलेर अहिले नख्खु कारागारमा रहेका लम्तेरी मगरले गत साता नयाँ पत्रिकासित लामो कुराकानी गरे । उनले यतिसम्म भने, ‘दीपेन्द्रको ढाडमा ६ राउन्ड र बायाँ कन्चटमा एउटा ब्रस्ट फायर भएको हो ।’

हरेक महिनाको अन्तिम शुक्रबार ‘गुड फ्राइडे’ मनाउने क्रममा त्यस रात (१९ जेठ २०५८) भोजमा सरिक तत्कालीन राजा वीरेन्द्रसहित उनको परिवारका पाँचैजना र नातेदारको पनि हत्या भएको थियो । सरकारले पहिले स्वचालित हतियार पड्किएको बताएको थियो भने पछि दीपेन्द्रले गोली चलाएर आफ्नै बाबु, आमा, भाइ र बहिनी मारेको प्रतिवेदन सार्वजनिक गरेको थियो ।

दीपेन्द्रले गोली चलाएका होइनन्, षड्यन्त्रपूर्वक वंश नै नाश गरेर दीपेन्द्रलाई दोषी बनाइएको हो भन्ने चर्चा जनमानसमा भए पनि घटनाका कुनै पनि प्रत्यक्षदर्शीले दीपेन्द्र हत्यारा होइनन् भनेर बयान दिएका थिएनन् । ‘दीपेन्द्रले होइन, नकाव लगाएर उनको जस्तै अनुहार बनाएको हतियारधारीले’ गोली चलाएको थियो भन्ने लम्तेरी घटनाको पहिलो ‘प्रत्यक्षदर्शी’ हुन् । उनका अनुसार नकावधारी तत्कालीन शाहजादा पारस शाहसँगै भित्र आएका थिए । ‘भोज चलिरहेको बेला पारस गाडीमा बाहिरए,’ लम्तेरीले भने, ‘केहीबरेपछि त्यही गाडीमा दीपेन्द्रको मुखुन्डोधारी भित्र आएको हो ।’

लम्तेरीले घटना हुँदा दीपेन्द्र आफ्नै खोपीमा रहेको पनि बताए । ‘मलाई नै थाहा छ- दीपेन्द्र सरकार नसा लागेर खोपीमा सुतेका थिए, नकावधारीले पहिलो गोली त्यहीँ चलाएका हुन्, त्यसपछि चारैतिरबाट गोली चल्यो, मचाहिँ केराघारीमा ल्यान्ड पोजिसनमा बसेर बचेँ ।’

लम्तेरी मगरका अनुसार दीपेन्द्र आफ्नै खोपीमा मरेका हुन् । ‘दुईजना एडिसीले लास उठाएर सैनिक प्रहरीको गाडीमा छाउनी पुर्‍याएका हुन् । दीपेन्द्र त्यतिबेलै मरिसकेका थिए,’ उनले भने ।

वीरेन्द्र र नीराजनको लास आफूले पनि उठाएको उनले बताए । ‘मैले पनि वीरेन्द्र र नीराजन सरकारको लास उठाएको हुँ,’ उनले भने, ‘वीरेन्द्र सरकारको लास लिएर सैनिक अस्पताल जानेमा म पनि थिएँ । सैनिक प्रहरीको गाडीमा म पछाडि बसेको थिएँ । बाटोमा वीरेन्द्रले सानो स्वरमा दुख्यो, दुख्यो भनेको मैले सुनेको हुँ । अस्पताल पुगेपछि के भयो थाहा छैन ।’

गोलीको वषर्ात्पछि सन्नाटा छाएको घटनास्थलमा पारस खालीखुट्टामै आएको उनले बताए । ‘ल अब हस्पिटल लैजानुपर्‍यो भनेका थिए पारसले,’ लम्तेरीले भने, ‘पारस र उनका परिवारलाई केही पनि भएको थिएन ।’

खोपीमा सुतेका दीपेन्द्र त्यहीँ मारिएको देखेका लम्तेरीले पछि दीपेन्द्र नै हत्यारा हुन् भन्दै प्रतिवेदन आएपछि आश्चर्यमा परेको बताए । दीपेन्द्र निर्दोष हुन् भन्दै उनले दरबारमा बिन्तीपत्र पनि हालेका थिए । ‘घटनाको साता दिनभित्रै जेठ २५ गते मसहित लेसनायक नरेन्द्र थापामगर, हवल्दार शिव कुँवर, नायक गुणबहादुर पुन र एउटा सिपाही भएर दरबारको प्रमुख सचिवालयमा बिन्तीपत्र हाल्यौं,’ लम्तेरीले भने, ‘हामीले बेनामी बिन्तीपत्रमा दीपेन्द्रबाट घटना भएको होइन, यसको निष्पक्ष छानबिन होस् भन्यौं ।’

आफ्नो अभिभावकजस्तो मान्छे दीपेन्द्र मारिएपछि ‘त्यतिसम्मको दुस्साहस’ गरेको उनले बताए । तर ‘कतैबाट पोल खुलेपछि २९ जेठमै आफ्नै हाकिमहरूद्वारा समातिएको’ उनले बताए । ‘पहिले दरबारमा आतंक मच्चाएको भन्दै समातियो, पछि एउटा होटलमालिकलाई मारेको भन्ने झुटो केस चलाएर मुद्दा हालियो ।’

आफू कलाकार पनि भएकोले दीपेन्द्रको प्यारो मान्छे भएको दाबी गर्दै उनले भने, ‘म सांगीतिक क्षेत्रको मान्छे, बाजा बजाउन, नाच्न, गाउन र खेल खेल्न सधैं अघि सर्थें, त्यसैले पनि दीपेन्द्र सरकारका लागि म निकै प्यारो मान्छे थिएँ ।’

उनले दीपेन्द्रलाई मुड भएको बेला खोपीमै गएर गीत गाउने गरेको पनि बताए । ‘गीत सुन्नुपर्‍यो भने त्यो डल्लुलाई बोलाऊ भन्ने हुकुम हुन्थ्यो । म खोपीमै जान्थें । गीत सुनाएर खुसी पार्थें,’ उनले भने ।

उनका अनुसार संगीतकार प्रवीण गुरुङलाई गाडीले किचेर मारेको आरोपमा तत्कालीन राजा वीरेन्द्रले पारसलाई कारबाही गर्न खोजेका थिए । ‘तर पारसको चुनौतीका कारण उनी (वीरेन्द्र) पछि हटे,’ उनले भने । लम्तेरी मगरका अनुसार प्रवीण गुरुङ मारिनुअघि श्रुतिले चलाएको कारको ठक्करले दरबारभित्रै तनहुँ घर भएका पुरानो गोरखगणका सिपाही मारिएका थिए । ‘ऊ ड्युटीमै उभिएको बेला गाडीको ठक्करले मर्‍यो । पछि बाहिर तालिमका बेला एम्बुसमा परेर मारियो भनेर परिवारलाई क्षतिपूर्ति दिइयो ।’ पारसले आफूलाई भन्दा अघि श्रुतिलाई कारबाही गर्न वीरेन्द्रलाई चुनौती दिएपछि वीरेन्द्र मत्थर भएको लम्तेरीले बताए ।
20080728175455a12

दरबार हत्याकान्ड दीपेन्द्रले नगराएको भन्ने बिन्तीपत्र लेखेको चार दिनमा पक्राउ गरिएका लालबहादुर सोह्रखुट्टेस्थित आरामदायी लजका मालिक उत्तमराज पाण्डेको हत्या अभियोगमा जेल परेका हुन् । उनी जन्मकैदको सजाय नख्खु जेलमा बसेर भोगिरहेका छन् । ‘म निर्दोष छु,’ उनले भने, ‘मलाई जेल हाल्ने कुनै आधार थिएन, तर म गरिबको छोरोलाई कानुनले पत्याएन ।’

उनको मुद्दा हेरेका अधिवक्ता भूमिनन्द चुँडालले पनि लम्तेरी निर्दोष रहेको जिकिर गरे । ‘लालबहादुरलाई जेल हाल्नुपर्ने कुनै आधार छैन,’ उनले नयाँ पत्रिकासँग भने, ‘उनलाई हत्याको अभियोग लगाइएको छ, तर त्यसको कुनै पनि प्रमाण छैन । ऊ सफाइ पाउनुपर्ने मान्छे हो ।’

नख्खु कारागारका जेलर चन्द्रप्रसाद देवकोटाले लालबहादुर कर्तव्य ज्यान मुद्दामा जेलमा रहेको बताए । देवकोटाका अनुसार उनी २ भदौ २०५८ देखि जेल छन् । जेलको रेकर्डअनुसार लम्तेरी पुरानो गोरखगणका सैनिक हुन् । लालबहादुरले आफूलाई सैनिक प्रहरीबाट नक्कली कागजात बनाएर पुरानो गोरखगणमा सरुवा मात्र होइन, घटुवा गरेर जेलमा हालिएका बताए ।

लम्तेरीको बयान

म लालबहादुर लम्तेरी मगर, घर पाल्पाको ठिमुरे हो । २०४९ सालमा सेनामा भर्ती भएर दरबारको सैनिक प्रहरीमा काम गर्न थालेको हुँ ।

म खेलाडी पनि थिएँ, गीत-संगीतमा त च्याम्पियन । ‘रोयल फेमिली’सँग एकदमै नजिक । दीपेन्द्र सरकारले मलाई यति माया गर्ने कि म कसरी भनौं ! कतिसम्म भने मेरी श्रीमती डेलिभरी हुँदा दीपेन्द्रबाट १० हजार रुपैयाँ बक्सिस प्रदान भएको थियो ।

दरबारमा काम गर्दा त मोजमस्ती थियो, खर्चको अभाव हुँदैनथ्यो । केही पर्‍यो भने पैसा पाइहाल्थें । दीपेन्द्र सरकारले त मलाई खोपीमै बोलाएर बाजा बजाउन लगाउने, पैसा दिने, बडो माया गर्ने ।

जागिर खाएको नौ वर्षमा मेरो जीवनमा ठूलो चोट पर्‍यो, मैले अनाहकमा दुःख पाएँ । महिनाको अन्तिम शुक्रबार शाही परिवारले जलपान गरेर ‘गुड प|mाइडे’ मनाउने चलन थियो । १९ जेठ २०५८ मा पनि जलपान आयोजना भयो दरबारमा । त्यो दिन म पनि बाहिरी ड्युटीमा थिएँ । दौरा, सुरुवाल, कोट र कालो टोपी लगाएर पेस्तोल भिरेर म ड्युटी गरिरहेको थिएँ । त्यतिबेला मलाई याद छ- नेपाल टेलिभिजनमा सन्तोष पन्तको ‘हिजो आजका कुरा’ कार्यक्रम आउँथ्यो ।

अबेरसम्म जलपान भइरहेको थियो । त्यहीबीचमा पारस गाडीमा बाहिरिए । एकैछिनपछि उनको गाडीमा केही मान्छे भित्र छिरे, पारस पनि छिरे । यो दृश्य त्रिभुवन सदनमा गार्ड बस्ने अरू सैनिकले पनि देखेका छन् । त्यसपछि फायरिङको आवाज आयो ।

दीपेन्द्र सरकार नसाले लठ्ठ भएर आफ्नै खोपीमा सुतेको मलाई पनि थाहा छ । भित्र जान हामीलाई अनुमति थिएन । आदेशबिना दायाँबायाँ गर्न पनि नपाइने । दरबारको ड्युटी फेरि निकै कडा हुन्छ क्या ! मैले थाहा पाएँ, पहिलो फायर दीपेन्द्र सरकारको खोपीमा भयो । त्यहाँ सात फायर भएपछि त जलपान भएको ठाउँमा एकैचोटि गोली चल्यो । बाहिर पनि । दीपेन्द्रको मुखुन्डो लाएको हतियारधारीले गोली चलायो । वीरेन्द्रका परिवारलाई ताकी-ताकी हान्यो उसले । दीपेन्द्रलाई त ब्रस्ट फायर भयो । बाहिरसमेत गोली चलेपछि ज्यान जोगाउन मुस्किल भो । म त्रिभुवन सदनअगाडि बगैंचामा लुकें ।

गोली रोकिएपछि पारस खालीखुट्टा आइपुगे, खुट्टामा जुत्ता, चप्पल केही थिएन । उनले आउनेबित्तिकै भने- ल भाइ हो, हस्पिटल लानुपर्छ । त्यसपछि घाइते र लास उठाउन थालियो । म पनि लास उठाउन गएको थिएँ । मैले वीरेन्द्र सरकार र नीराजनलाई उठाएँ । ऐश्वर्यको चिउँडो छेडेर गोली चलेको रहेछ । चिउँडो त पंखामा झुन्डिएको रहेछ ।

अस्पताल जाँदासम्म सास भएको अवस्थामा वीरेन्द्र सरकार र श्रुति थिए । धीरेन्द्रको बारेमा मलाई थाहा भएन । वीरेन्द्रको मृत्यु भइसकेको थिएन । वीरेन्द्रलाई हालिएको सैनिक प्रहरीको गाडीमा पछाडि बसेर म पनि छाउनी अस्पताल गएको थिएँ । म सम्झिन्छु, अस्पताल पुग्ने बेलासम्म वीरेन्द्र दुख्यो, दुख्यो भनेर सानो स्वरमा भनिरहेका थिए ।

सैनिक अस्पताल पुर्‍याइए पनि वीरेन्द्र सरकारलाई तत्कालै उपचार गरिएन, ऐश्वर्यको मुख नभएकोले प्लास्टिक सर्जरी भयो । हामीले धेरै हेर्न पाएनौं । हामी त हाकिमको आदेशअनुसार अस्पतालबाट फक्र्यौं । त्यसपछि के गरियो थाहा भएन ।

मैले आफैं देखेको, दीपेन्द्रको पहिले नै हत्या भइसकेको थियो । तर, दीपेन्द्रलाई दोषी बनाएपछि मेरो मन धेरै रोयो । म र साथीहरूले जेठ २५ गते १२ बजेतिर बिन्तीपत्र तयार गर्‍यौं र ४ बजेतिर प्रमुख सचिवालयमा दर्ता गर्‍यौं । सायद हाम्रो रेकर्ड सचिवालयमा होला अहिले पनि । बिन्तीपत्र हाल्नेमा म अगुवा थिएँ । बिन्तीपत्र दिनेमा लेसनायक नरेन्द्र थापामगर, हवल्दार शिव कुँवर, नायक गुणबहादुर पुन र अर्का एक सिपाही थियौं ।

हामीले बिन्तीपत्र दिएपछि त त्यहाँ हलचल भएछ । हामीले भनेका थियौं- दरबार हत्याकान्डमा युवराज दीपेन्द्र सरकार दोषी होइनन् । पहिलो फायर नै उनीमाथि भएको हो । त्यसकारण निष्पक्ष छानबिन होस् ।

बिन्तीपत्र हालेको चार दिनमा दरबारमा आतंक मच्चाएको भन्दै मलाई पक्राउ गरियो । २९ जेठमा ड्युटी सकेर खाना खाएर कोठामा पल्टिन लाग्दा निर्मल निवास (सदन- हाम्रो भाषामा) को फौज आएर मलाई समात्यो ।

मलाई आँखामा कालोपट्टी बाँधेर क्वार्टर गार्डमा (हिरासतमा) राखियो । जबकि मेरो दोष केही पनि थिएन । आँखामा पट्टी बाँधेर नेपाली कागजहरूमा ल्याप्चे लगाउन लगाइयो ।

एक सातापछि मलाई हनुमानढोकामा लगेर बुझाइयो । त्यसपछि मलाई एक महिनाजति झुलाइयो । कहिले सैनिक हेडक्वार्टर, कहिले प्रहरी हेडक्वार्टर, कहिले कता लगेर एक महिना झुलाइयो ।

दरबारभित्रको सैनिक हिरासतमा रहँदा मलाई ल्याप्चे लगाउन लगाइयो । पछि थाहा भयो, मलाई पुरानो गोरखगणमा सरुवा गरेर सिपाहीमा घटुवा गरेको कागज बनाइएछ । र, सैनिक प्रहरीमा रहेको मेरो कागजात सबै खतम पारिएछ । एक महिनाअघि समातेर मलाई एक महिनापछि भएको घटनामा फसाइयो ।

२ साउन २०५८ मा सोह्रखुट्टेको आरामदायी लजका मालिक उत्तमराज पाण्डेको हत्या भएको रहेछ । मैले जेलमा बसेपछि सुनेअनुसार दरबारका एक क्याप्टेनले पाण्डेलाई गोली ठोकेर मारेका रहेछन् । पाण्डे नवलपरासीका रहेछन् भन्ने मलाई फसाइएको नक्कली कागज हेरेर थाहा पाएँ । तर, कुन केसमा पाण्डेलाई किन मारियो भन्ने मलाई केही थाहा थिएन किनकि म त एक महिनाअघि नै पक्राउ परिसकेको थिएँ ।

मलाई ५ भदौ २०५८ मा पुर्पक्षका लागि भनेर जेल हालियो । जेलमा बसेर मुद्दा लडें । सुरुमा वकिल भूमिनन्द चुँडाल र पछि तारा खनालको सहयोग लिएँ । १३ फागुन २०६० मा काठमाडौं जिल्ला अदालतले मलाई दोषी ठहर गर्‍यो । र, म जेल परें ।

म हिरासतमा बस्दा शाही रक्षक बाहिनीका बाहिनीपति सुदर्शन खड्का, पारसका हितैषी अनुप सिंह मलाई भेट्न आइरहन्थे । उनीहरू भन्थे- दरबार तिमीप्रति पोजिटिभ छ । हामी छुटाउन पहल गरिरहेका छौँ ।

तर, दरबारले मेरो जिन्दगी बर्बाद बनाइदियो । बिन्तीपत्र हाल्ने मेरा साथीहरूलाई पनि समातियो भन्ने थाहा पाएँ, तर उनीहरू अहिले मरे-बाँचेको मलाई थाहा छैन ।

यो पनि लेखिदिनुस्- दरबार हत्याकान्डमा सैनिकहरू पनि मारिएका छन् । मलाई यकिन विवरण त छैन, तर छानबिन गरे थाहा हुन्छ । मारिएका परिवारलाई अरू केही वहानामा क्षतिपूर्ति दिइएको हुन सक्छ, तर हत्याकान्डमा सैनिक मारिएका छन् । सत्यतथ्य खोजी गर्ने हो भने पारसलाई समातेर बयान लिनुपर्छ । सबै कुरा थाहा हुन्छ । सरकारले चाहने हो भने दरबार हत्याकान्डको बारेमा निष्पक्ष छानबिन गर्न अझै पनि सक्छ ।

नायक राजेश हमालको बिहे कहिले हुन्छ यसै भन्न सकिने अवस्था छैन । फाल्गुन महिनामा राजेश हमालले
प्रेमिका मधु भट्टराइसँग बिहे गर्ने जनाएका थिए । तर अब भने उनले फाल्गुनमा बिहे नहुने छनक देखाएका छन्।

परिवारका सबै सदस्यहरु जम्मा नभएकाले हमालले फाल्गुनमा बिहे नहुने जनाएका हुन् । हमालले आफ्नो बिहे अब नयाँ बर्षको पहिलो महिनामा हुने संकेत गरेका छन् ।
राजेश हमालको बिहे कहिले हुन्छ भनेर लाखौ दर्शकहरु प्रतिक्षामा छन् । तर हमालले भने बारम्बार बिहे सारेको सार्‍यै छन् । उनले बिहेको लागि सबै कुरा मिलाउन निक्कै गाह्रो हुने भन्दै फाल्गुनमा बैबाहिक जीबनमा नबाधिने बताएका हुन् ।

सेक्स भिडियो खिच्ने क्यामेरामा देखिदैनन्, ‘डीभोर्स’ संवाद भन्छ, ‘ रातभरी सुन्त नदिने बिचार छ क्या चलचित्रको संवादले यसै भन्छ ।’(भिडियो)

काठमाडौं । महान जनआन्दोलन अन्त्य गरेको नेपालको २४० वर्षे पूरानो राजतन्त्र फेरी फर्कने दाबी ज्योतिषहरुले गरेका छन् । राजतन्त्र समाप्त भएको एक दशकपनि पुरा नहुदाँ राजनितीकदलवाट वाक्क भएर जनताको साथ पाउन थालेका राजाले सके आफू, नसके छोरा त्यो पनि नसके नातीलाई नै भए पनि राजाका रुपमा उपस्थित गराएर राजतन्त्र फर्काउने षड्यन्त्र भैरहेको बेला ज्योतिषहरुले पनि पूर्व राजा ज्ञानेन्द्र शाहपुत्र पारस शाहका पुत्र हृदयन्त्र शाह राजा हुन सक्ने बताउन थालेका छन् ।
जनआन्दोलनको आडमा संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रमा प्रवेश गरेर मुलुक अझैपनि संस्थागत हुन सकेको छैन । आआफ्नै अडान र विचारमा फसेका दलहरुले जनातको



विचारको करद नगर्दा चार वर्षसम्म पनि संविधान दिन नसकेपछि स्वतः विघटन भएको संविधानसभाको अर्को चुनाब फेरी नजिकीर्दै छ । नयाँ संविधानसभा निर्वाचनको तयारी भइरहे पनि विवादमै रहेको दलहरुको राजनीतिक अझै अन्योलमै रहेको नेपालरुस डटकममा खबर छ ।
यता राजतन्त्र पक्षधर र स्वयम् पदच्युत राजा पनि कुनै न कुनै माध्यमबाट आफूलाई स्थापित गराउने प्रयासमै रहेको देखिन्छ । बरिष्ठ ज्योतिष एवं वास्तुशास्त्री डा.बासुदेव कृष्ण शास्त्रीले पनि हृदयन्त्र राजाका रुपमा फर्कने सक्ने दावी गरेका छन् । शास्त्रीको वेभसाइट http://www.pujalaya.com प्रकाशित एक लेखमा यस्तो दावी गरिएको हो ।
शास्त्रीले ‘पूर्व युवराज पारश शाह तथा पूर्व युवराज्ञी हिमानी शाहका सुपुत्रको रूपमा दोलेन्द्र शाहको मीन राशि, रेवती नक्षत्रमा पूर्व क्षितिजमा तुला लग्नको उदय हुँदा जन्म भएको हो । लग्नेश शुक्र एकादश स्थानमा बसेको र चारवटा ग्रह केन्द्र (बृहस्पति, मंगल, बुध, सूर्य) मा रहेको हुँदा विशिष्ट राजयोगको सम्भावना देखिन्छ ।’ भन्ने उल्लेख गरेका छन् ।
शास्त्रीले आफ्नो वेभसाइटमा प्रकाशित लेखमा ‘नवमांशेश सूर्य आयस्थानको स्वामी भई उच्च बृहस्पतिका साथ दशममा बसेको हुनाले भारथी योग जन्मपत्रिकामा परेकाले प्रसिद्ध हुने र विशिष्ट राजयोगको सम्भावना देखिन्छ । उच्च बृहस्पतिका साथमा रहेको मङ्गलले नीचदोष भङ्ग भई (विपरीत नीचभङ्ग राजयोग) बन्न आउँछ ।’ भनेका छ।
शास्त्रीको लेखमा‘जन्म लग्नबाट दशम स्थानमा केन्द्रमा वृहस्पति, बुध, शुक्र र मंगल भएमा त्यो बालक कुलको दीपक हुन्छ । यस श्लोकको भावमा यो स्पष्ट हुन्छ कि दशम स्थानमा रहेको चतुग्र्रहको योग र एकादश स्थानमा शुक्रले यस जातकलाई कुलको पालक कुल मर्यादा र सांस्कृतिक मान्यतालाई अगाडि बढाउने, कुलको प्रखर दीपक हुन्छ ।’ भनेका छन् ।
शास्त्रीको लेखमा ‘नेपालको राजकीय सत्ताको मूल स्तम्भ जो दरवारमा रहेको थियो त्यो जनताको हातमा त आयो तर त्यो सत्ता धेरै लामो समयसम्म गतिशील हुन भने सकिरहने देखिँदैन ।’ भन्दै  ‘राजनीतिक बेमेलको स्थिति स्पष्ट देखिन्छ । राष्ट्रिय सहमतिको प्रयास, सत्तामा परिवर्तन, पतन र उत्थानको संकेत गर्दछ । द्वितीय केतुले भने धन हानीका साथै नाक, कान, घाँटी तथा आँखाको समस्या दिने योग देखिन्छ ।’ भनेका छन् ।
शास्त्रीले आफ्नो लेखमा अयस्तो लेखेका छन्–सम्पूर्ण जन्मपत्रिकामा राजयोगको स्पष्ट अवस्था रहेको हुनाले जन्मपत्रिकाको उत्कर्षतिर कुल, मर्यादा, सामाजिक मान्यता,
राजकीय सम्मान, राष्ट्रिय अखण्डता र एकताका लागि उत्कर्षमा पु-याउने र राजयोग प्रदान गर्दै राजयोग निर्माण गर्ने देखिन्छ । वर्तमान समय बुधको महादशामा वृहस्पतिको अन्तरदशा चलिरहेको हुँदा ०६८ साल फाल्गुण २७ सम्म प्रतिष्ठा वृद्धिको योग देखिन्छ । ०६९ तिर परिवारमा विशिष्ट सदस्यको असामयिक स्वास्थ्यमा हानी हुने योग पनि देखिन्छ । ०७१ साल ०८-०२ गतेसम्म केतुको महादशा चल्ने भएको हुनाले शत्रु बाधा, अग्निभय, स्नायूको समस्या दिन सक्छ । धनभावमा रहेको केतुले धनहानी गराउने योग पनि रहेकोछ । यसतर्फ पनि सचेत रहनुपर्ने देखिन्छ । शैक्षिक, सामाजिक, सांस्कृतिक र राजनीतिक क्षेत्रमा महत्वपूर्ण सफलताको योग रहेको छ । योगिनी दशातर्फ ०७२।०४।१४ सम्म सिद्धाको समय देखिन्छ । सिद्धाले कार्यसिद्धिको स्पष्ट संकेत गर्दछ ।सम्पूर्ण नवग्रह शान्तिका लागि श्री पशु पतिनाथको पूर्ण अभिषेक, दक्षिणकालीको सहस्रअर्चन, चारवेद पारायण, मोती, मूँगा र पुष्पराज ४ रत्तिभन्दा माथि गलामा लकेट बनाएर धारण गर्नाले शुभ रहनेछ।’
नेपालका राजनीतिक दलहरु आफसी कलमै छन् । टुटफुट, गुट, उपगुटजस्ता कारणले दलहरु कमजोर बन्दै गएका छन् । पार्टीहरुको संख्या बढ्दै जानु र एउटै पार्टीभित्र पनि अनेकतिर फर्केका अनेक पार्टी हुनुले पनि दलहरु कमजोर भएका हुन् । मंसिर ४ गतेका लागि तय गरिएको दोस्रो संविधानसभा अझै विवादमै छ । निर्वाचन भए पनि त्यसले संविधान दिने कुनै ग्यारेन्टी छैन । त्यसैले मुलुक अस्थिर राजनीतिको शिकार अझै बन्ने त्रासमा छ । त्यस्तो अवस्थामा अहिले सानै रहेका हृदयन्द्रलाई राजाका रुपमा स्थापित गराउने प्रयास विभिन्न कोणबाट आइरहेको छ। त्यसो त ‘बेबी किङ’को कुरा गिरिजाप्रसाद कोइरालाले नै उठाएका थिए । त्यसैले नेपाली राजनीतिमा राजसंस्थाको भूमिकामाथि बहस चलिरहेकै छ । तैपनि ज्ञानेन्द्र र पारस भने राजाका रुपमा फर्कने सम्भवना धेरैले देखेका छैनन् ।